Onderweg (1)

Deze blogpost is geschreven in delen van 14 t/m 26 juni, en gepubliceerd vanaf een bankje op luchthaven Malpensa, Milaan. De foto’s zijn, in tegenstelling tot normaal, onbewerkt.

Dean Village, Edinburgh
Dean Village, Edinburgh

Vandaag was het begin van een hectische week. Na op het vliegveld van Stavanger eerst al ruzie te hebben gemaakt met de incheckautomaat die m’n boarding pass niet af wilde drukken, realiseerde ik me daarna dat ik geen adapter had voor het stopcontact in het VK. Klein ongemak, noemt men dat. Toen het vliegtuig echter op 50 meter van de gate stil bleef staan, werd het al spannender. Na een minuut of 10 meldde de piloot dat we weer terug zouden worden gereden naar de gate in verband met een technisch probleem. Na nog eens een kwartier stond er onder mijn raampje een onderhoudsbusje van Norwegian, waaruit een monteur kwam met een moersleutel. Die opende de motor die vlak achter mijn zitplaats hing en begon wat te priegelen. Dit ging zo’n 10 minuten door, in combinatie met de piloot die steeds het vliegtuig in en uit liep. Daarna kwam de piloot de cabine in om ons persoonlijk te vertellen dat het vliegtuig problemen had met de startmotoren, en dat het vandaag nergens meer heen zou gaan. Zo werd klein ongemak groot ongemak.

Twee stopcontacten, meer heeft een mens niet nodig (wachtend op het vliegveld van Bergen)
Twee stopcontacten, meer heeft een mens niet nodig (wachtend op het vliegveld van Bergen)

Zoals je aan voelt komen was dat echter pas het begin. De eerste suggestie van Norwegian was om gewoon 24 uur later aan te komen, wat niet echt een optie was omdat ik dan pas in de middag aan zou komen, en dus het eerste deel van de conferentie in Edinburgh zou missen. Dus na een hoop moeilijke blikken over en weer bleek dat het mogelijk was om me om 10 uur ‘s morgens in Edinburgh te krijgen. Dan moest ik wel eerst naar Bergen vliegen, en daarna naar Stockholm. Daar zou dan een hotelkamer voor me geregeld worden, waarna ik in de ochtend van Stockholm naar Edinburgh zou vliegen. Eenmaal aangekomen in Stockholm, rond 11 uur ‘s avonds, wist de man achter de balie me echter te vertellen dat alle hotelkamers vol waren, en dat ik maar een bankje moest gaan zoeken. Ja, écht waar. Hij zei dat als ik zelf een kamer zou vinden, deze wel nog vergoed zou worden door Norwegian. Dat er geen kamers meer waren bleek uiteindelijk niet waar te zijn. Radisson Blu had namelijk nog wel een kamer over, voor 300 euro de nacht. Zodoende heb ik in Stockholm zowel mijn duurste als kortste hotelovernachting ooit gehad. De moraal van het verhaal is echter boek nóóit een vlucht bij Norwegian. Want hoe het kon gebeuren dat ze me bij vertrek in Stavanger niet al konden vertellen dat er geen hotelkamers beschikbaar waren is een raadsel dat ook de man achter de balie in Stockholm niet kon oplossen. En waarom hij me vertelde dat er geen kamers beschikbaar waren terwijl die er (alhoewel erg prijzig) wél waren, is me ook niet duidelijk geworden.

Varens
Varens

In ieder geval begon ik met een meer dan gezonde dosis stress, en een riant slaaptekort aan mijn eerst conferentie ooit. Die is, ondanks het slaaptekort, trouwens nog best goed verlopen. Men was over het algemeen positief over mijn presentatie, alhoewel er weinig (constructief) kritisch commentaar op was. In die zin was het wellicht wat minder nuttig, maar heb wel een hoop mensen leren kennen die ik vermoedelijk nog wel vaker tegen ga komen, en ook een paar die ik al eerder ontmoet heb.

Eenzame klaproos tussen de paardebloemen in de botanische tuin van Edinburgh
Eenzame klaproos tussen de paardebloemen in de botanische tuin van Edinburgh

Al met al was het zelfs in combinatie met de meer dan dramatische heenreis nog steeds meer dan de moeite waard. Ook de zondag en maandag die ik daarna nog had om Edinburgh te bekijken zijn goed besteed. Het meest noemenswaardige is waarschijnlijk de heuvel met de tot de verbeelding sprekende naam Arthur’s Seat. Daar komt ook onderstaande foto, vandaan. De foto’s van de varen, klaproos, en de foto bovenaan deze blogpost zijn genomen in de botanische tuinen van Edinburgh.

Zonsondergang vanaf Arthur's Seat
Zonsondergang vanaf Arthur’s Seat

De terugreis was gelukkig vrij saai, en na een nacht in m’n eigen bedje te hebben geslapen ben ik afgelopen woensdag vertrokken naar Milaan. Daar dreigde iets vergelijkbaars te gebeuren als de week ervoor. Ditmaal vloog ik via Schiphol, en na aan boord te zijn gegaan van de vlucht naar Milaan, kwam de piloot wederom met de mededeling dat er een technisch probleem was. Ditmaal kon het waterreservoir niet worden bijgevuld.

Arthur's Seat in het avondlicht
Arthur’s Seat in het avondlicht

Na me zo’n twintig minuten af te hebben gevraagd of een vlucht zou worden geannuleerd als er geen water aan boord zou zijn, en me steeds meer te verheugen op een paar dagen Amsterdam, kwam tot mijn teleurstelling de mededeling dat het probleem verholpen was. Zodoende gingen we, ietwat vertraagd, toch op weg naar Milaan. Daar is, net als in Edinburgh, genoeg gebeurd. Genoeg ook om een aparte blogpost aan te wijden. Dus wordt vervolgd…

Edinburgh Castle
Edinburgh Castle
Erik Geschreven door:

Schaatser, wielrenner, fotograaf, PhD-student, webontwikkelaar en Python-ontwikkelaar, stammend uit het mooie jaar 1991.

één reactie

  1. carla
    26 juni 2017
    Reply

    Wat een verhaal toch, ik kijk nu al uit naar het vervolg…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *