Onbewogen

Iedereen herkent het waarschijnlijk wel. Zo’n week (of twee, in dit geval) waarin niets, maar dan ook werkelijk niets noemenswaardigs gebeurt. Er zijn mensen die dat heerlijk vinden, maar persoonlijk ga ik me daar, na twee weken al helemaal, ietwat onrustig door voelen. Natuurlijk is het niet zo dat er de afgelopen twee weken helemaal niets is gebeurd. Ik ben bezig geweest met werken, heb weer een avond Magic gespeeld, ben mee geweest met een aantal fietstrainingen, en heb vooral ook heerlijk gegamed. Maar dat soort routinematige bezigheden geeft niet heel veel voldoening. In combinatie met Hemelvaartsdag afgelopen donderdag, en de fietstraining die mede daarom niet doorging, werd de onrust teveel. Vandaar ook dat er afgelopen zaterdag, aan het einde van die tweede week en op een dag met veel zon en temperaturen ruim boven de 20 graden, drastische maatregelen zijn genomen.

Keien op de "berg"
Keien op de “berg”

Het was tijd om een rondje te gaan fietsen, maar wel een rondje van 125 km. Door de “bergen”, met uitzicht op de vlaktes dichter bij de kust, tot aan diezelfde kust, met duinen en windsurfers. Ja, windsurfers, want ondanks het verder goede weer, waaide het behoorlijk hard. Dat was trouwens wel ingecalculeerd. Heen door het binnenland met wind tegen en terug langs de kust met wind mee. Zo heb ik die 125 km., met rond de 900 hoogtemeters, uiteindelijk in een rittijd van 4 uur en 30 minuten afgewerkt. Al dient daar wel bij gezegd te worden dat ik onderweg ook nog bij elkaar 2 uur pauze heb gehouden. Pauze is in dit geval wel relatief. De helft van die twee uur heb ik namelijk gespendeerd aan het maken van foto’s (in de meest onmogelijke houdingen, zoals ik dat meestal doe).

Het gaat de goede kant op, ergens mondt deze beek uit in de zee
Het gaat de goede kant op, ergens mondt deze beek uit in de zee

Buiten die fietstocht, overigens de langste afstand die ik ooit alleen heb gefietst, is er verder echter bar weinig gebeurd. Ik ben vooral bezig geweest met het uitvogelen van mijn onderzoeksplan voor de komende drie jaar. Ondanks dat het complete plan nog niet klaar is, hieronder toch een algemeen overzicht (hopelijk zonder jullie daarmee al te ernstig te vervelen). Het onderzoek gaat zich vooral richten op de invloed van EU-gerelateerde berichtgeving in kranten op partijsteun in Nederland, Noorwegen, Denemarken en het VK. Het algemene idee hierachter is dat politieke partijen een aantal onderwerpen proberen te claimen als hun onderwerp. Als ze hierin succesvol zijn, en de onderwerpen die een partij heeft geclaimd komen positief in het nieuws, is de verwachting dat die berichtgeving een positief effect heeft op de steun voor die partij. Wat betreft EU-gerelateerde berichtgeving is de verwachting specifiek dat eurosceptische partijen vooral baat hebben bij negatieve berichtgeving over het algemene functioneren van de EU, terwijl partijen in het politieke midden juist baat hebben bij positieve berichtgeving over beleid dat gerelateerd is aan de EU. Deze verwachting is vooral gebaseerd op het idee dat berichtgeving over het functioneren van de EU gezien kan worden als een op zich zelf staand onderwerp (wat succesvol geclaimd wordt door eurosceptische partijen), terwijl berichtgeving over EU-beleid betrekking heeft op onderwerpen die vaak al geclaimd zijn door partijen in het politieke midden. Zodoende zijn er duidelijke redenen om te verwachten dat EU-gerelateerde berichtgeving invloed heeft op publieke steun voor politieke partijen. Maar de impact van die berichtgeving is afhankelijk van het soort onderwerp (beleid of het algemene functioneren van de EU) dat besproken wordt, en van de onderwerpen die een partij heeft geclaimd.

Kitesurfers, een winderige dag aan het strand
Kitesurfers, een winderige dag aan het strand

Helaas in deze blogpost verder geen diepe overpeinzingen die nog besproken moeten worden. Geen inzichten of rare ervaringen met die Noren hier. Juist dat is wel eens fijn, gewoon twee heel rustige weken. Ongetwijfeld een beetje saai, maar misschien ook wel goed na die eerste hectische maanden. Rustig zal het echter niet heel lang blijven. In juni komen er namelijk twee conferenties aan (in Edinburgh en Milaan), waar ik mijn eigen onderzoek mag presenteren over de bruikbaarheid van Google Translate voor automatische tekstanalyse. Een raar idee, dat daar misschien wel mensen zijn die oprecht geïnteresseerd zijn in wat ik heb onderzocht vanuit mijn kleine uithoekje van de wereld. Nou is dat misschien ook weer niet zo gek, want hoe onwennig het ook is, uiteindelijk is het gewoon m’n werk.

Kei op het strand bij Orre
Kei op het strand bij Orre
Erik Geschreven door:

Schaatser, wielrenner, fotograaf, PhD-student, webontwikkelaar en Python-ontwikkelaar, stammend uit het mooie jaar 1991.

één reactie

  1. carla
    6 juni 2017
    Reply

    Ik denk dat die twee weken rust geen kwaad kunnen, juist omdat er heel binnenkort alweer genoeg op je programma staat. Bovendien, je hebt die twee weken ook niet echt stil gezeten. Het klinkt allemaal alsof je lekker in je vel zit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *