Komen & Gaan (1)

De zomer is gekomen, en gegaan, sinds mijn vorige blogpost. En wat voor een zomer… Minstens de helft van die tijd heb ik het gevoel gehad aan het survivallen te zijn geweest in sub-Sahara Afrika (wat de temperatuur betreft). Maar naast een zeer warme zomer zijn er de afgelopen maanden nog véél meer dingen gekomen en gegaan. Zo kwamen (en gingen) Wenen, Amsterdam en Colchester. Net als Londen, Wivenhoe, Leiden, Harderwijk, Hierden, Elburg, Ruinen, Wilnis en Stavanger. En samen met die plekken kwam en ging ook een veelvoud aan mensen.

Zoals twee van mijn beste vrienden, die me nota bene in Wenen kwamen opzoeken om een paar dagen vakantie te vieren. Dat was echter niet de enige reden om naar Wenen af te reizen deze zomer. Net als vorig jaar mocht ik namelijk mijn kunstjes komen vertonen op de jaarlijkse conferentie van Europese politicologen. En ditmaal was die conferentie in Wenen, in de Apothekertrakt van Schloss Schönbrunn. Een prima locatie voor een conferentie, vooral met het prachtige weer, en de mogelijkheid om tussen de bedrijven door een rustige wandeling door de tuinen van Schönbrunn te maken. Zo mooi als die locatie was, was ook de locatie van de receptie op vrijdagavond. In het raadhuis van Wenen. In Amsterdam kennen we natuurlijk de Stopera, maar dat zeer moderne en ietwat lelijke gebouw moet je hierbij niet aan denken. Toen ik de trappen op mocht naar de Festsaal, kon ik eigenlijk maar één vergelijking maken, en dat was die met Zweinstein, de school van Harry Potter. Omdat ik daarnaast ook de sociale druk voelde om niet de hele avond met statief en al te gaan staan fotograferen, moeten jullie het helaas met foto’s van derden stellen.

Trappen naar de Feestzaal (via: http://coeser.de/blog/index.php/2017/06/13/wiener-highlights-das-rathaus/ )
Trappen naar de Feestzaal (via: http://coeser.de/blog/index.php/2017/06/13/wiener-highlights-das-rathaus/ )

In tegenstelling tot de locaties, viel het panel waar ik op zaterdagochtend mijn presentatie mocht houden ietwat tegen. Dat had wellicht te maken met het tijdstip, zaterdagochtend, de ochtend na de receptie en de laatste ochtend van de conferentie. Slechts één van de aanwezigen was vrijwillig bij ons panel, de rest van was op de één of andere manier bij het panel betrokken. Daarnaast begon de commentator zijn betoog met de opmerking dat alhoewel het allen zeer interessante presentaties en papers waren, hij eigenlijk absoluut niet thuis was in dit specifieke vakgebied, en dat hij zelf eigenlijk ook niet wist waarom hij was aangewezen dit specifieke panel te becommentariëren. Zodoende was het commentaar voornamelijk algemeen van aard, en niet altijd even praktisch toepasbaar.

Weense tram in het zonnetje
Weense tram in het zonnetje

Een dag na afloop van de conferentie kwamen mijn vrienden aan, en in de tussentijd ben ik op zaterdagmiddag ook nog naar het OV-museum van Wenen gegaan. Na er meermaals achter te zijn gekomen dat men in Wenen alleen aan voedsel kan komen met cash, hebben we vooral veel door Wenen gezworven. Naar Schönbrunn, uiteraard, de Nationale Bibliotheek, het Kunsthistorisch Museum, en de “permanente kermis” in Prater, een stadsdeel net buiten het centrum van Wenen. En gepraat, Magic gespeeld, en voetbal gekeken. Oftewel, een hoop leuke dingen gedaan. Daardoor vloog de tijd, en kwam al snel het moment om naar Amsterdam te gaan. Niet alleen voor mijn vrienden, maar ook voor mij.

De Nationale Bibliotheek van Oostenrijk
De Nationale Bibliotheek van Oostenrijk

Daar was, anderhalve week later, namelijk de volgende conferentie waar ik een presentatie mocht houden. In tegenstelling tot bij de Europese politicologen was deze conferentie wat kleinschaliger, en kende ik relatief veel deelnemers. In combinatie met duidelijke en uitgebreide feedback op mijn presentatie, en de mogelijkheid om één op één mijn project met een professor te bespreken, waren het drie zeer productieve dagen. Ook was de conferentie in het gebouw van de UvA waar ik als student al enkele jaren heb rondgelopen. Ondanks dat het een foeilelijke betonnen blokkendoos is met weinig daglicht, voelde het desondanks een beetje als thuiskomen. Net als de fietstrainingen van Kees, overigens. En het logeren in mijn oude kamer.

Het reuzenrad bij Prater, de "permanente kermis" van Wenen
Het reuzenrad bij Prater, de “permanente kermis” van Wenen

Veel tijd om daarvan te genieten was er echter niet. Een dag na afloop van de conferentie in Amsterdam, ging ik alweer door naar de volgende bestemming, Colchester. Eerst met het vliegtuig, van Amsterdam naar Londen. Een beschamend korte vlucht, maar wel een met een geweldig uitzicht over centraal Londen net voor de landing. London City Airport ligt namelijk (zoals de naam doet vermoeden) relatief dicht bij het centrum van Londen. Daarnaast is het ook een vliegveld met een zéér korte landingsbaan, en verder zo weinig ruimte dat het vliegtuig na landing op de landingsbaan zelf omdraait en terugtaxiët naar de gate. Met die vlucht was ik echter nog lang niet op de plaats van bestemming. Daar zouden nog een rit met de DLR, een treinrit van ruim een uur, en nog een busrit tussen zitten. Niemand heeft ooit gezegd dat Colchester goed bereikbaar is.

Volg de olifanten! (in Colchester)
Volg de olifanten! (in Colchester)

Gelukkig was er wel een zeer goede reden om naar Colchester af te reizen, waar ik rond 10 uur in de avond (lokale tijd) aankwam bij de Universiteit van Essex. De twee daaropvolgende weken heb ik namelijk een zomerschool gevolgd over het gebruik van computers en algoritmes voor automatische tekstanalyse. Een zeer interessant en relevant onderwerp. De hoeveelheid tekst die per dag over de hele wereld geproduceerd wordt blijft namelijk toenemen. En om zulke hoeveelheden tekst te analyseren, zijn geautomatiseerde methodes noodzakelijk. Het vak dat ik heb gevolgd, was voornamelijk introductie tot het onderwerp. Desondanks was het erg nuttig, vooral omdat de basisbegrippen die gerelateerd zijn aan het onderwerp me nu voor eens en altijd duidelijk zijn. Daarnaast had ik aan het einde van die twee weken voor het eerst (en vermoedelijk ook het laatst) het idee dat ik de wiskunde die als basis dient voor automatische tekstanalyse enigszins begreep.

Eik op de campus van de Universiteit van Essex
Eik op de campus van de Universiteit van Essex

Naast de ingewikkelde dingen die tijdens het vak werden besproken, was er gelukkig ook genoeg tijd voor ontspanning. Zoals wandelingen naar de supermarkt, en een aantal tripjes naar het centrum van Colchester. Daarnaast heb ik ook meer dan 8 keer hardgelopen, zonder enige eerdere voorbereiding. Normaal gesproken is dat een recept voor problemen, ik heb met hardlopen vaak last van spierpijn in mijn kuiten. Tot mijn eigen verbazing was dat deze keer niet zo, en heb ik voluit kunnen genieten van het prachtige weer en de geweldige natuur rondom de campus.

Lijntekening op de ouderwetse manier
Lijntekening op de ouderwetse manier

Tussen het hardlopen en de colleges door, heb ik ook nog gewerkt aan een klein project dat al héél lang in mijn hoofd zit, en nu eindelijk zijn weg heeft gevonden naar een website/computerprogramma. Zoals sommigen van jullie wellicht weten, heb ik in het verleden veel “lijntekeningen” gemaakt. Het maken van die tekeningen is naast monnikenwerk, en de soms haast meditatieve werking, vaak ook erg frustrerend. Dat komt vooral doordat elke fout direct opvalt. Omdat mijn perfectionistische kant daar niet altijd even goed mee om kan gaan, heb ik altijd een haat-liefde-verhouding gehad met dit soort tekeningen. Daarom ben ik al heel lang op zoek naar een manier om deze tekeningen digitaal te kunnen maken (want dan komen er geen fouten in). Helaas bestond hier geen kant-en-klare oplossing voor, en dus was ik op mezelf aangewezen. Na jaren van klooien met allerlei vormen van code (bash, javascript, python, R) had ik tijdens de zomerschool eindelijk zowel de kennis en vaardigheden als de tijd en rust om me hierop te storten. Klik hier om het resultaat te bekijken. Klik met de linkermuisknop om de drie punten van een hoek aan te geven en te tekenen. Klik met de rechtermuisknop op een getekend element om het te verwijderen. Klik met de middelste muisknop (scrollwiel indrukken), om de instellingen van een ander element over te nemen. De rest van de instellingen om te tekenen (kleur, lijndikte, etc.) zijn in het menu aan de rechterkant van het scherm te vinden. Maar probeer het vooral gewoon uit!

Dit is deel 1 van een tweedelige blogpost over mijn belevenissen tijdens de zomer van 2018. Deel 2 komt volgend weekend.

Erik Geschreven door:

Schaatser, wielrenner, fotograaf, PhD-student, webontwikkelaar en Python-ontwikkelaar, stammend uit het mooie jaar 1991.

één reactie

  1. carla
    25 september 2018
    Reply

    Het is haast niet te geloven waar jij allemaal komt en wat je allemaal ziet! Dat is geweldig, maar moet ook wel zeer enerverend zijn. Het is fijn om te zien dat je dan toch ook nog wat tijd overhoud voor je hobbies.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *