Begrensde tijd

Ondanks dat ik drie weken geleden nog een blogpost heb geplaatst, heb ik sinds begin juli geen nieuwe blogposts meer geschreven. Vakantie, zullen we dat maar noemen. Dat betekent overigens niet dat er in die anderhalve maand niets gebeurd is. Zo heb ik bijvoorbeeld een vriend, m’n vriendin en m’n broertje op bezoek gehad. Niet zonder problemen, helaas. Met m’n vriendin heb ik namelijk vooral gezellig samen op de bank gehangen met allebei 39 graden koorts. En in de 10 dagen dat m’n broertje langs is geweest heeft het welgeteld 8 dagen vrijwel continu geregend. Dus inmiddels weet ik de apotheek en mijn huisarts te vinden, en ben ik erachter gekomen dat er best wel veel musea te bezoeken zijn in de omgeving van Stavanger. Om dezelfde redenen heb ik de afgelopen maand ook relatief weinig foto’s gemaakt, wat het gebrek daaraan in deze blogpost verklaart.

Wandelend door een bloeiend moeras
Wandelend door een bloeiend moeras

Gelukkig is er ook positief nieuws te melden over de afgelopen periode. Mijn allereerste wetenschappelijke artikel heeft namelijk een revise and resubmit (herzie en stuur opnieuw in) gekregen bij het tijdschrift Political Analysis. Dat zal velen van jullie waarschijnlijk helemaal niets zeggen, maar Political Analysis is (zeer) hoog aangeschreven (en eigenlijk gewoon hét) tijdschrift voor onderzoeksmethodes binnen politieke wetenschappen. Wellicht klinkt de optie herzien en opnieuw opsturen in eerste instantie niet heel erg positief. Maar bij dit soort tijdschriften gebeurt het eigenlijk nooit dat artikelen zonder aanpassingen worden geaccepteerd. En daarmee is een revise and resubmit dus eigenlijk een prima resultaat, al helemaal als je nagaat dat dit het eerste wetenschappelijke artikel is dat ik ooit geschreven heb. Voor wie interesse heeft in het lezen van de conceptversie, aan het einde van deze blogpost staat een link naar de laatste versie van het manuscript.

Dat succes heeft echter ook een keerzijde. Steeds meer onderzoekers willen mijn methodes (om automatisch teksten te vertalen en analyseren) gebruiken. Dat is op zich heel positief, en in eerste instantie was ik ook vooral heel blij dat ze daar überhaupt interesse in hadden. Echter kost het uitleggen van die methodes ook veel tijd. In combinatie met twee weken ziek zijn waren de afgelopen weken dan ook best hectisch. Zo druk dat ik zelfs toen mijn broertje op bezoek was nog (in beperkte mate) door heb moeten werken. Dat heeft me uiteindelijk 1 ding geleerd, en dat is dat een mens ook “nee” moet kunnen zeggen. Want uiteindelijk zijn er, hoe leuk ik het allemaal ook vind, ook gewoon grenzen aan mijn tijd.

Eikeberg, de wijk waar ik woon
Eikeberg, de wijk waar ik woon

Die grenzen zijn ook duidelijk te zien aan het moment waarop deze blogpost geplaatst wordt. Waar een tweewekelijks ritme namelijk nog steeds mijn doel is, is dat de afgelopen anderhalve maand gewoon niet gelukt door bezoek, ziekte en werk. En ook de komende weken staat er genoeg te gebeuren. Eerst een weekje naar Trondheim om daar een seminar te volgen. Daarna nogmaals m’n vriendin op bezoek in de hoop dat we deze keer niet ziek worden. En de week daarna in Amsterdam om de meesten die dit lezen eindelijk weer eens in persoon te zien en te spreken. Kortom, druk zal het wel even blijven. Maar of het hectisch wordt of niet heb ik vooral zelf in de hand. Dat hangt namelijk vooral af van mijn vermogen om op het juiste moment ook “nee” te zeggen.

Voor wie interesse heeft, hieronder nog twee linkjes. Eentje naar mijn (op het moment van schrijven nog niet goedgekeurde) onderzoeksplan voor de komende drie jaar. En eentje naar het artikel dat ik nu aan het reviseren ben.

Erik Geschreven door:

Schaatser, wielrenner, fotograaf, PhD-student, webontwikkelaar en Python-ontwikkelaar, stammend uit het mooie jaar 1991.

één reactie

  1. mam
    21 augustus 2017
    Reply

    Ik denk niet dat de hectiek helemaal valt uit te bannen. Maar naast het nee leren zeggen is het belangrijk om de grote lijnen en je uiteindelijke doel niet uit het oog te verliezen. Blijft zien waar je mee bezig bent en waarom je de dingen doet die je doet. Doe soms een stap op de plaats en neem even tijd voor bezinning. Ik denk dat dit blog daarbij helpt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *